Tytu: Oczyszczenie organizmu z martwych pasożytów Wiadomo wysana przez: CzarnaJulka 2009-01-06, 09:59:19 Bardzo proszę o udzielenie wskazówek co do ilości BTW w procesie oczyszczania organizmu z martwych pasożytów.
Vormixil – nowy homeopatyczny rozwój zapewniający skuteczną walkę z pasożytami wewnętrznymi. Dziś to jeden z najpopularniejszych środków, który dzięki swojemu naturalnemu składowi może być stosowany do odrobaczania nawet organizmu dziecka. Lek sprzedawany bez recepty, niszczy ponad 120 rodzajów robaków.
Zanim jednak przeprowadzisz oczyszczanie woreczka żółciowego i wątroby z kamieni, należy przeprowadzić kurację przeciw pasożytom. Bywają jednak zdesperowane osoby, które wykonują takie zabiegi przed usunięciem pasożytów, ponieważ mają przepełniony woreczek piaskiem lub kamykami. Czują one olbrzymi dyskomfort, czekając na
Oczekiwana książka Nadieżdy Siemionowej już dostępna w naszym sklepie. Kliknij tu, by ją zamówić. Książka „Szkoła Zdrowia – uwolnij się od pasożytów i żyj bez nich” wywołuje duże zainteresowanie. Wiele osób pyta o informacje w niej zawarte. Aby uchylić rąbka tajemnicy prezentujemy kilka faktów związanych z Autorką i
Vormixil jest suplementem przeznaczonym do wspomagania ochrony jelit przed pasożytami takimi jak pierwotniaki, helminty i inne rodzaje pasożytów. Według producenta to suplement, który powinien nie tylko zapewnić oczyszczenie organizmu, ale także pomóc w naprawie tkanek uszkodzonych przez pasożyty. Aby dowiedzieć się, jakie są jego
2. Podczas oczyszczania organizmu z pasożytów stosujemy dokładnie to, co opisałam w dwóch postach, do których linki Ci wkleiłam. Nasza córka ma teraz niecałe 3 lata. Podałam jej Pyrantelum. Ja z mężem wzięliśmy Zentel i przez najbliższe dwa tygodnie stosujemy Parafarm.
Po pierwsze, kapsułki mają 97% zdolność oczyszczania organizmu z pasożytów. Działają z 93% skutecznością, aby wzmocnić i wzmocnić odporność, dając użytkownikom energię. Wszystko to poparte jest danymi z badań klinicznych, potwierdzonymi w Certyfikacie Jakości. Oto główne zalety i zalety tabletek Vermixin:
Proponuję Państwu zdecydowanym na oczyszczanie organizmu z pasożytów Zeolit. Zeolit pomaga uwolnić szereg procesów w organizmie oraz sprzyja w walce z patogenami. Bardzo ważna jest kwestia odpowiedniego odżywiania. Mam tu na myśli żywienie rozdzielne (dieta rozdzielna). O tym mówi doświadczona naturoterapeutka Helena Smereczyńska:
W nocy, gdy nasze ciało jest spoczywające, owsiki wychodzą z naszego ciała i zaczynają krwawić, co powoduje swędzenie i dyskomfort. Aby pozbyć się owsików, konieczne jest stosowanie specjalnych leków przeciwpasożytniczych. Innym rodzajem pasożytów, które wychodzą przez naszą skórę, są tęgoryjce. Tęgoryjce to małe
Pestki i nasiona (zwłaszcza słonecznika, dyni i sezam) − skutecznie eliminują toksyny i sprzyjają usuwaniu pasożytów. Siemię lniane − wiąże toksyny, neutralizuje kwasy żołądkowe, działa osłonowo na żołądek. Młody jęczmień − wspomaga oczyszczanie wątroby. Zawarty w nim chlorofil skutecznie usuwa toksyny z organizmu.
pk6E0EE. Złośliwe pasożyty są obecne w organizmie 50% ludzi i większość z nich nie ma pojęcia o ich obecności. Robaki są niebezpieczne dla zdrowia, mają szkodliwy wpływ na błony śluzowe, tkanki, narządy. Każdy musi dowiedzieć się, jak pozbyć się pasożytów w ludzkim ciele. Zarówno medycyna tradycyjna, jak i alternatywna oferują skuteczne sposoby zwalczania robaków. Jak określić obecność pasożytów w organizmie człowieka: objawy Żadne robaki nie mogą istnieć samodzielnie i korzystać z zasobów swojego „właściciela”. Istnieje wiele sposobów złapania wirusa: poprzez glebę, naczynia i artykuły gospodarstwa domowego, bezpośrednio poprzez kontakt z osobą, która ma pasożyty, podczas spożywania niektórych pokarmów. Wielu uważa, że ich głównym objawem jest nieuzasadniona chudość, ale w rzeczywistości objawy zależą od tego, który podgatunek pasożytów znalazł się w ludzkim ciele. Zanim pozbędziesz się wielu pasożytów w organizmie człowieka, musisz określić ich rodzaj. Oznaki istnienia ascaris w ciele: temperatura ciała wzrasta, czasami bardzo znacząco; zaczyna się suchy lub mokry kaszel; wysypka pojawia się na skórze; kłopoty ze snem i zgrzytanie zębami w nocy; nagłe napady silnego bólu po prawej stronie; gwałtownie spada apetyt; stolec jest nieregularny, mogą wystąpić zaparcia lub biegunka. Objawy obecności owsików u osoby dorosłej lub dziecka: w nocy odczuwa się swędzenie odbytu (z zaniedbaną formą utrzymuje się w ciągu dnia); zmniejszony apetyt; suchość w ustach; potrzeba pójścia do toalety jest częsta, czasem fałszywa, zdarza się to do sześciu razy dziennie; ból głowy; bezsenność spowodowana uczuciem swędzenia; pęknięcia, zapalenie skóry okolicy odbytu; dobrowolne oddawanie moczu w nocy; zapalenie sromu i pochwy u kobiet w wyniku spożycia jaj pasożytów na genitaliach. Typowe objawy obecności lamblii w organizmie człowieka: nudności i wymioty; domieszka krwi w wymiocinach; z chorobą, taką jak lamblioza, często obserwuje się wzdęcia; osoba stale odczuwa zmęczenie, zawroty głowy; brak apetytu; zaburzenia jelit; stolec może zawierać śluz i być żółtawy; skóra staje się sucha, blada, pojawia się wysypka; czerwone plamy pojawiają się na pachach, szyi i bokach. Jak pozbyć się pasożytów w organizmie Nie powinno być wątpliwości, że usunięcie robaków jest konieczne, jeśli analiza potwierdziła ich obecność. Oczyszczenie organizmu z pasożytów zapewniają specjalne leki. W żadnym wypadku nie należy przyjmować ich samodzielnie, bez recepty i kontroli: leki na robaki mogą powodować poważne zatrucie organizmu. Pomogą również środki ludowe na pasożyty w ludzkim ciele, o których zebrano pozytywne recenzje. Leki Istnieje wiele różnych środków przeciwrobaczych dla ludzi. Wykwalifikowany specjalista zajmuje się doborem odpowiedniego leku na podstawie wyników analiz i innych powiązanych czynników. Środki na robaki do zapobiegania Głównym celem każdego leku jest przeciwpasożytnicze oczyszczanie organizmu. Myśląc o profilaktyce, należy przejść od tego, jaki rodzaj leku na niszczenie mikroorganizmów będzie najmniej toksyczny i niebezpieczny dla zdrowia. Lepiej jest wybierać te leki do zapobiegania robakom, które nie są wskazane dla kobiet w ciąży i dzieci. Jak usunąć pasożyty z organizmu w domu Najpierw warto wspomnieć, jak chronić się przed infekcją robakami: Konieczne jest częste mycie rąk, zawsze przed jedzeniem, po skorzystaniu z łazienki i powrocie z ulicy. Pij wodę przegotowaną lub butelkowaną. Dokładnie umyj całą żywność. Zawsze gotuj mięso, ryby i drób do pełnej gotowości przy dowolnej metodzie gotowania. Jeśli nadal chcesz pozbyć się robaków, wypróbuj środki ludowe. Na ratunek przyjdzie cebula, czosnek, koniak, orzechy włoskie i piniowe, koperek, pestki dyni. Lista produktów jest obszerna, należy z nich korzystać mądrze: ostre zapachy i spalanie olejków eterycznych są dla dzieci przeciwwskazane, jak alkohol, a preparaty ziołowe nie zawsze są bezpieczne (muszą być w stanie parzyć). Zioła na robaki i pasożyty Istnieją takie opcje, aby wyleczyć robaczycę i oczyścić organizm z pasożytów: Troichetka. Połącz gorzki piołun, goździki i wrotycz pospolity w proporcjach 1: 2: 4, zamieszaj. Rozpuścić 2 łyżki stołowe. wrzącą wodę i pozostawić na pół godziny. Pij 75 ml tygodniowo (3 r / s), aby usunąć pasożyty. Połóż świece na mikroklystry, przestrzegaj diety. Równo wymieszaj kminek, korzeń tataraku, nagietek i zmiel w blenderze. Weź łyżeczkę suchej kolekcji trzy razy dziennie przez tydzień z rzędu. Pomoże pozbyć się pasożytów, toksyn. Nasiona cytryny i siemię lniane Jeśli nie wiesz, jak pozbyć się niebezpiecznych pasożytów w organizmie człowieka, wypróbuj te metody: 40 g nasion cytryny pozostawić na 8 godzin w szklance wrzącej wody. Wykonaj lewatywę, używając pół szklanki roztworu. Powtarzaj procedurę przez 6 dni, aby usunąć pasożyty z organizmu. Weź 10 części siemienia lnianego i jeden goździk, zmiel blenderem. Spożywać 25 g kolekcji dziennie, dodając do jedzenia. Trzy dni konsumpcji przeplatają się z tym samym okresem odpoczynku. Przebieg leczenia organizmu przed pasożytami trwa miesiąc. Aby pozbyć się robaków, rozgnieć łyżkę siemienia lnianego, dolej 200 ml wrzącej wody, odstaw na chwilę. Wypij pół szklanki nalewki za każdym razem, zanim usiądziesz do stołu. Olej lniany jest również skuteczny przeciwko pasożytom w organizmie. Leczenie pasożytów czosnku Istnieje wiele sposobów oczyszczenia nim ciała: Pokrój czosnek, wyciśnij sok. Pij 10 kropli z mlekiem trzy razy dziennie. Od swędzenia w odbycie: rozgnieść główkę czosnku, zalać szklanką wody, zrobić mikro lewatywę. Weź cztery ząbki czosnku, mniej więcej taką samą ilość cebuli. Zmiel, napełnij ciepłą wodą. Pozostaw na kwadrans, a następnie odcedź. Dodaj powstałą ciecz i 1 łyżkę. l. sok z cytryny w 2 litrach wody. Wykonaj lewatywę po naturalnym wypróżnieniu.
... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 z gory prosez o nie wpisywanie sie w ten temat...chce tu umiescic opracowanych kilka pasozytow z ktorymi na codzien mozemy miec doczynienia...kazda odpowiedz to bedzie nowy pasozyt.. wszelakie wpisy i odpowiedzi beda kasowane pozdrawiam i milego czytania ... domer Moderator Ekspert Jest liderem w tym dziale Szacuny 5424 Napisanych postów 71299 Wiek 37 lat Na forum 19 lat Przeczytanych tematów 724620 Pasożytem nazywamy organizm czerpiący korzyści ze współżycia z innym organizmem, z reguły ze szkodą dla swojego żywiciela. Jednak niedoprowadzający do jego śmierci. Wśród pasożytów ludzkich wyróżniamy bardzo wiele organizmów. Do najbardziej znanych zaliczyć możemy: 1. Enterobioza (owsica) - jeden z najczęściej występujących pasożytów na świecie. Atakuje przede wszystkim dzieci w wieku szkolnym. U dorosłych diagnozowana jest rzadko. Raczej w sytuacjach zarażenia się od dziecka w domu. Owsiki mają wielkość od 5 do 10 mm i są pasożytem bytującym w jelicie grubym. 2. Glista ludzka (glistnica) - pasożyt o około 40 cm długości. Bytuje w naszych jelitach. Na jego działanie narażone są przede wszystkim osoby, które nie przestrzegają higieny. Ocenia się, że glistę ludzką posiada od 1 do 18% społeczeństwa. 3. Wszy (wszawica) - pasożyty występujące na włosach, od 3 do 6 mm długości. Żywią się krwią wyssaną po nakłuciu skóry człowieka. Zarażają się nimi najczęściej dzieci w szkole lub osoby prowadzące niehigieniczny tryb życia. Jeżeli mamy podejrzenia co do wystąpienia u siebie jakiegoś pasożyta lub nie czujemy się najlepiej, zdecydowanie powinniśmy skonsultować to z lekarzem, który zaleci odpowiednie leczenie. Moderator działu Odżywianie Ekspert SFD Pochwały Postów 686 Wiek 32 Na forum 11 Płeć Mężczyzna Przeczytanych tematów 13120 Wyjątkowo przepyszny zestaw! Zgarnij 3X NUTLOVE 500 w MEGA niskiej cenie! KUP TERAZ ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 WSZY Wszy (Anoplura) - rząd owadów zaliczany do podgromady owadów uskrzydlonych, obejmujący gatunki pasożytujące na ssakach, w tym na ludziach. Do wszy należą owady niewielkich rozmiarów, od 0,35 do 6 mm długości, silnie spłaszczone, pozbawione skrzydeł, okryte skórzastym, chitynowym pancerzem o ściśle zrośniętych segmentach. Mają zredukowane oczy, krótkie czułki, kłująco-ssące narządy gębowe, odnóża przednie i środkowe wyspecjalizowane w poruszaniu się wzdłuż włosa, odnóża środkowe i tylne wyposażone są w pazurki czepne, dzięki którym wesz może utrzymać ciężar 2000 razy przewyższający ciężar jej ciała. Żywią się krwią wysysaną po nakłuciu skóry żywiciela. Samice wszy są większe od samców, jaja, tzw. gnidy przyklejają do włosów. Po ok. 6 dniach z jaj wylęgają się larwy, przypominające wyglądem i sposobem odżywiania osobniki dorosłe. W Europie Środkowej występuje ok. 25 gatunków wszy , spośród których najbardziej znane są dwie: Wesz ludzka Wesz ludzka (Pediculus humanus) występuje w dwóch formach: wesz odzieżowa (Pediculus humanus vestimenti) oraz wesz głowowa (Pediculus humanus capitis), różniących się nieznacznie wielkością i trybem życia. Pierwszy gatunek roznosi B. recurrentis wywołujacy dur powrotny epidemiczny, a drugi jest roznosicielem riketsji (Rickettsia), wywołujących tyfus plamisty; powoduje także inne choroby, np. wszawicę. Wesz łonowa - nieproszony gość Kłopoty zaczynają się zupełnie niespodziewanie. Kilka dni wcześniej miałeś małą przygodę. Nic szczególnego, pieszczoty, przytulanie. Albo spędziłeś noc w niezbyt czystym, podrzędnym hoteliku. A teraz zaczynasz się drapać. Strasznie nieprzyjemne uczucie, bo swędzi w miejscu intymnym, to znaczy w kroczu. Z dnia na dzień jest coraz gorzej, szczególnie nocą, kiedy leżysz pod ciepłą kołdrą. Jaka jest przyczyna? Jasna sprawa: Na twoim ciele zagnieździły się wszy łonowe zwane popularnie mendami. Teraz tylko bez paniki! Uciążliwych gości można się bez problemu pozbyć! Wesz łonowa, po łacinie phitrius pubis, jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych pasożytów. Gołym okiem jest ledwie dostrzegalna (ma zaledwie jeden do dwóch milimetrów długości), pod szkłem powiększającym przypomina spłaszczonego kraba morskiego. Od wyklucia się z jaja do osiągnięcia stadium dorosłego osobnika, wesz potrzebuje zaledwie trzech tygodni. Tak szybki okres wzrostu ma jednak swoją cenę. Wesz jest ciągle głodna. Co dwie godziny musi napić się krwi. Twojej krwi. Przy pomocy ostrych jak brzytwa narzędzi, phitrius pubis przecina delikatną skórę okolic narządów seksualnych i pije. To właśnie wywołuje nieznośne swędzenie. Po posiłku, wesz jest najedzona jak bąk. Przylega ciasno do skóry i nie rusza się z miejsca. Po co zresztą ma chodzić? Jesteś jej sklepem samoobsługowym. Przynajmniej dopóki nie pozbędziesz się nieproszonych gości. Wszy łonowe przenoszą się najczęściej podczas aktu płciowego z osobą "zainfekowaną". Wystarczy, by podczas gorących pieszczot splątały się włosy łonowe, na których uciążliwe insekty siedzą niczym ptaki na gałęziach. Ale czasami wystarczy że wytrzesz się używanym przez kogoś ręcznikiem lub spędzisz noc w nieświeżej pościeli. Może trudno w to uwierzyć, ale wszy złapać można nawet od brudnej deski klozetowej! Wniosek z tego, że wszawica nie jest dowodem na zdradę. Natomiast jest ona zawsze związana z brakiem higieny - nawet wtedy, gdy ty sam kąpiesz się kilka razy dziennie. Z czasem, populacja wszy rozrasta się i przenosi na coraz to nowe obszary ciała. Zadomawia się w kroczu, między pośladkami, na udach a czasami nawet pod pachami lub na klatce piersiowej. W rzadkich przypadkach, znaleźć je można nawet na rzęsach i na brwiach. Należy jednak podkreślić, że osoba "którą oblazły wszy" nie jest chora, bo ugryzienie komara też nie jest chorobą. A to mniej więcej to samo. Obawa przed zarażeniem AIDS jest również zbyteczna. Samiczka wszy łonowej składa dziennie do dwudziestu pięciu jaj, zwanych "gnidami". Jaja przylepione są do włosa kleistą substancją. Po siedmiu dniach, wylęgają się z nich małe mendy. Gnidy są malutkie, ale łatwo można je dostrzec pod szkłem powiększającym i usunąć przy pomocy pęsety. Ale to bardzo zawodna metoda. Mycie, nawet staranne nie jest dla gnid groźne, bo klej, którym są przytwierdzone jest wodoodporny! Swędzenie nie jest jedynym symptomem inwazji pasożytów. Innym znakiem rozpoznawczym są malutkie plamki brązowego koloru, dostrzegalne na bieliźnie. Plamki te to odchody wszy lub drobniutkie kropelki krwi, sączące się z ranek po ugryzieniach. Jak się ratować? Ważna jest przede wszystkim diagnoza. Środek o nazwie Jacutin, zawierający środek owadobójczy lindan N (ok. 15 PLN) jest bardzo skuteczny. W aptekach można też dostać inne specyfiki bez recepty. W większości wypadków wystarcza jednorazowe zastosowanie. Trzeba jednak uważać, by preparat nie miał kontaktu z błonami śluzowymi i nie należy stosować go w połączeniu z tłustym kremem lub mydłem. Następnym krokiem jest dbałość o higienę. Trzeba wymienić całą pościel, a używaną wyprać w wysokiej temperaturze. Podobnie postąpić trzeba z ręcznikami. O codziennej zmianie bielizny nie wspominam - bo przecież kulturalny człowiek nigdy nie zakłada nieświeżych majtek! Stosowanie się do tych reguł najzupełniej wystarcza, ponieważ bez pokarmu wszy zdychają po kilku godzinach. ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 A OTO WSZY NAKARMIONE KRWIA ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 OWSIK - OWSICA Owsica, enterobioza (łac. Enterobiosis lub Oxyuriasis) to choroba bardzo rozpowszechniona. W Polsce miewa z nią kontakt ok. co 3 dziecko w wieku 7-14 lat, nierzadko zdarza się u dorosłych. Występując w rodzinie owsica przenosi się często na wszystkich domowników. Najczęściej chorują dzieci w wieku 5-6 lat. Owsicę wywołuje zakażenie drobnym nicieniem o nazwie - owsik ludzki (Enterobius vermicularis). Jak się zakażamy? Winowajcą jest owsik - drobny nicień długości około 1 centymetra. Owsik dostaje się do organizmu człowieka przez połknięcie, wdychanie jaj lub nawet wskutek wniknięcia larw w fałdy skóry, które znajdują się wokół odbytu. drogą pokarmową, po Jaja owsiki dostają się zjedzeniu zakażonego pokarmu (niemyte warzywa i owoce), wkładanie brudnych rąk do ust (np. po kontakcie z piaskiem, ziemią, po wyjściu z toalety). Jaja mogą się dostawać się do produktów spożywczych również wraz z kurzem. Objawy owsicy Objawy zakażenia są bardzo różne i zależą od stopnia inwazji pasożytów. Najczęściej występuje swędzenie okolic odbytu, szczególnie w nocy (tam składane są jaja owsików, co wywołuje świąd), niepokój bez powodu i podniecenie (zgrzytanie zębów), bezsenność, brak apetytu. Jeśli pojawia się ból to jego przyczyną jest wtórne zakażenie bakteryjne i martwica śluzówki co odsłania zakończenia nerwowe. Specyficzne objawy Dzieci mogą się też skarżyć na ból brzucha, brak apetytu, niechęć do wysiłku. Jeżeli mamy podejrzenia, że dziecko ma owsiki, należy obejrzeć mu odbyt. Prawdopodobnie wokół odbytu zobaczymy gołym okiem ruchliwe, białe, nitkowate pasożyty. Czasem nicienie widać w kale, który trzeba oddać do badania. Jak najszybciej trzeba też zastosować właściwe leczenie, którym musi być objęta cała rodzina. Czasem bowiem owsiki mogą spowodować zapalenie wyrostka robaczkowego, a u dziewczynek zapalenie pochwy. Cykl rozwojowy owsika Larwy uwalniają się i dojrzewają z jaj w jelicie cienkim, a następnie wędrują do jelita grubego. Robaki dojrzewają po 2-4 tygodniach, a żyją do 2 miesięcy. Samice składają następnie jaja w pobliżu odbytu w ilości ok. 11 000 jaj. W przypadku kobiet - niekiedy w przedniej części pochwy. Jaja są również składane poza organizmem człowieka, aby zapewnić odpowiednie nasłonecznienie, wilgotność oraz temperaturę 30-36 stopni Celsjusza. Chorzy dotykając palcami okolic krocza, odbytu i bielizny osobistej zbierają na swoje ręce jajeczka. Znajdują się one również w pościeli co zagraża personelowi medycznemu. Jeżeli nie są przestrzegane zasady higieny cykl życiowy zamknie się nowa generacją osobników i ponownym samozakażeniem pierwotnego nosiciela. Warunki sprzyjające zakażeniom owsikiem Sprzyja zakażeniom nicieniem przebywanie dzieci w żłobkach, przedszkolach, szkołach, internatach i domach dziecka. Wśród zakażonych dzieci 30 - 40% należy do rasy kaukaskiej a 10 - 15% negroidalnej. Dorośli są bardziej odporni na zakażenia. Rozpoznanie choroby Owsicę rozpoznaje się poprzez badanie kału - na obecność jaj, a w ciężkich przypadkach na obecność samic. Jest to tzw. test taśmy celofanowej. Dotknięcie lepką stroną taśmy celofanowej okolic odbytu powoduje przywarcie do niej jaj. Leczenie owsicy Pod kontrolą lekarza stosuje się pojedynczą dawkę mebendazolu i pirantelu. Najczęściej jest to pyrantel, który poraża mięśnie robaków, w wyniku czego dochodzi do wydalenia pasożytów, lub mebendazol, który hamuje zdolność robaków do wykorzystania glukozy z otoczenia, co powoduje ich powolne obumieranie. Po 14 dniach od zakończenia leczenia należy wykonać badanie kontrolne na obecność pasożytów i ewentualnie powtórzyć kurację. Ostatnio stosuje się też albendazol. Ponadto stosuje się dietę ubogą w węglowodany i bogatą w błonnik. Ze względu na bardzo łatwe rozpowszechnianie pasożyta leczenie prowadzone jest wobec wszystkich mieszkających wspólnie osób. Możliwe powikłania Powikłania są rzadkie -np. przewlekłe zapalenie jelita grubego. Profilaktyka Ważnym sposobem zapobiegania owsicy jest przestrzeganie higieny. Konieczne jest utrzymanie wręcz przesadnej higieny osobistej domowników (podmywanie się po korzystaniu z ubikacji, częste mycie rąk, zmiana bielizny osobistej, gotowanie pościeli i ręczników). Podczas kuracji na noc należy zakładać dziecku obcisłe majtki, które rano pierzemy i gotujemy. Myjemy też zabawki, dezynfekujemy przedmioty osobistego użytku i obcinamy krótko paznokcie, aby nie dopuścić do wtórnego zakażenia. Dokładne pranie pościeli i ręczników niszczy jaja owsika, co wraz z reżimem higieny osobistej przerywa łańcuch zakażeń. Ale uwaga! Jeżeli choroba nie będzie wyleczona, łatwo dochodzi do kolejnego samozarażenia się, gdyż wydalane z kałem jaja owsików są inwazyjne już po kilku godzinach. ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 LECZENIE ROBACZYC Lekami przeciwrobaczymi o szerokim zakresie działania i minimalnych skutkach niepożądanych są np. albendazol i iwermektyna. Albendazol jest wskazany w leczeniu większości inwazji nicieni jelitowych i tasiemczyc. Jest wskazany w leczeniu owsika ludzkiego (Enterobius vermicularis), włosogłówki ludzkiej (Trichuris trichiura), glisty ludzkiej (Ascaris lumbricoides), tęgoryjca dwunastnicy (Ancylostoma duodenale), tęgoryjca amerykańskiego (Necator americanus), węgorka jelitowego (Strongyloides stercoralis) oraz wągrzycy układu nerwowego. Jest także skuteczny w leczeniu larwy wędrującej skórnej i inwazji pierwotniakowych: giardiozy i mikrosporydiozy. ( Nie wolno go jednak podawać kobietom ciężarnym!). Iwermektynę uznaje się w wielu krajach za lek z wyboru w leczeniu węgorczycy i onchocerkozy. ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 Black Walnut(czarny orzech), Na grzybice i owsiki ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 Świerzb Jest choroba zakaźna wywołana przez świerzbowiec ludzki. Zapłodniona samiczka ( wielkości 0,3 do 0,4 mm) przenika w głąb skóry i żłobi w warstwie rogowej ślepo zakończoną linijną norę świerzbowcową i składa 2-3 jaja, ginie po kilku tygodniach. Z jaj tych wylegają się larwy, które po 3 tygodniach przekształcają się w dorosłe osobniki. W ostatnich latach wzrosła ilość osób zakażonych świerzbem. zakażenie następuje drogą kontaktów bezpośrednich lub za pośrednictwem przedmiotów, zwłaszcza pościeli ( rozgrzanie ciała w pościeli sprzyja przedostawaniu się samic do naskórka). Świerzbowce nie mogą przeżyć poza skórą powyżej 3-4 dni, toteż bielizna chorego nie powinna być używana w ciągu co najmniej jednego tygodnia. Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi zakażenia są: obniżona odporność i wyniszczenie fizyczne. Charakterystyczną cechąjest świąd nasilający się w porze nocnej. Na skórze obserwuje się nory świerzbowcowe, liczne ślady zadrapań. Zmiany występują na dłoniach, zgięciach łokciowych, pachowych, w okolicy pępka i pośladków, ok. narządów płciowych. Przebieg zmian chorobowych zależy od nasilenia objawów, higieny osobistej chorego i wtórnych . zmian chorobowych. Leczenie. Jacutin należy wcierać w ciągu kilku kolejnych 3 dni. Należy równocześnie leczyć wszystkich członków rodziny. W ciągu 2 tygodni nie należy używać bielizny i ubrań uprzednio noszonych. Ubrania nie wymagają dezynfekcji ale powinny być wyprane i wyprasowane. Co możesz zrobić * Stosuj leki zmniejszające swędzenie. * Oprócz stosowania leków ważne jest także częste zmienianie bielizny i dokładne jej pranie w temperaturze 95°C. * Ponieważ świerzbowiec może przeżyć poza skórą jedynie 2-3 dni, zaleca się po wyleczeniu wietrzyć odzież przez około 4 dni. ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 zwierzeta tez dotyka ta choroba ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 dla przykladu....jak bardzo obecna jest ta choroba wsrod nas... ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 Pospolitym pasożytem wewnętrznym jest glista ludzka (Ascaris lumbricoides), należąca do grupy Nicieni. Są to białe robaki, żyjące w przewodzie pokarmowym, gdzie odżywiają się częściowo strawionym pokarmem swego żywiciela. Dojrzałe samce mierzą 15-35 cm długości i 0,2-0,4 cm grubości, podczas gdy samice mają 20-50 cm długości i 0,3-0,6 cm grubości. Ciało glist, a także wszystkich nicieni, jest w przekroju obłe, wydłużone i zaostrzone z obu końców, bez wyodrębnionej główki. Brak u nich również komórek zaopatrzonych w rzęski i wici. Zewnętrzną powłokę ciała glist ludzkich stanowi wór powłokowo-mięśniowy, składający się z: oskórka, nabłonka i pojedynczej warstwy mięśni. Kutikula, czyli oskórek zbudowana jest z substancji białkowej o złożonej strukturze (przepuszczalny wyłącznie dla gazów i wody). Żadne inne substancje nie przenikają przez powłokę nicieni, stąd też bierze się duża odporność na wszelakiego rodzaju trucizny oraz niekorzystne warunki środowiskowe. To właśnie oskórek u tych pasożytów zapobiega strawieniu przez enzymy trawienne żywiciela. Pod oskórkiem leży jednowarstwowy nabłonek, zwany tu hypodermą. U mniejszych osobników ma on budowę komórkową, natomiast u większych jest syncytialny. Tworzy on, bowiem zgrubienia tzw. wałki hypodermalne, biegnące wzdłuż ciała. Warstwę mięśniową w worze powłokowo mięśniowym stanowią mięśnie podłużne. Brak tu mięśni okrężnych, jakie spotyka się u wirków. Pierwotna jama ciała nazywana pseudocylem wypełniona jest płynem surowiczym, który pełni rolę hydraulicznego szkieletu, nadającemu zwierzęciu pewną sprężystość. Płyn ten zastępuje również układ krążenia, rozprowadzając substancje odżywcze z jelita po całym ciele zwierzęcia. Układ pokarmowy ma postać przewodu rozpoczynającego się otworem gębowym, kończy się zaś otworem odbytowym. Otwór gębowy tegoż osobnika otoczony jest trzema wargami; jedną grzbietową i dwiema brzusznymi. Wargi są wyraźnie oddzielone bruzdą u podstawy, mające wewnętrzny brzeg delikatnie ząbkowany i brodawki czuciowe po bokach. Tuż za otworem gębowym znajduje się silnie umięśniona gardziel (1/3 długości ciała). Glisty ludzkie nie mają wyspecjalizowanego układu oddechowego. Potrafią, bowiem oddychać beztlenowo. Układ wydalniczy glist zasadniczo odbiega budową od układu protonefrydialnego (występującego na przykład u wirków), między innymi dlatego, że brak u nich komórek płomykowych. U tych przedstawicieli nicieni, ma on zazwyczaj kształt litery „H” składający się z dwóch kanałów biegnących w bocznych wałkach hypodermalnych, otwierających się wspólnym otworem wydalniczym po brzusznej stronie ciała. U glist zbudowane są kanały tylko z dwóch komórek. Układ ten służy przede wszystkim do osmoregulacji, a także do usuwania zbędnych, szkodliwych produktów przemiany materii. Podobnie jak u tasiemców, Ascaris lumbricoides musi wiele energii zużyć na reprodukcję, by zapewnić sobie ciągłość swego gatunku. Innymi słowy musi wyprodukować ogromną liczbę jaj by pozostawić po sobie jakiekolwiek potomstwo mające szansę na przetrwanie, na osiągnięcie dojrzałego wieku. Glista ludzka jest organizmem rozdzielnopłciowym, kopulacja zachodzi w ciele żywiciela. Samica zdolna jest do produkcji aż 200 tysięcy jaj na dobę. Jaja pasożyta, opuszczają ciało człowieka z kałem i tam, gdzie warunki sanitarne są niewłaściwe – czyli w większości miejsc na świecie – trafiają do gleby. Wydostanie się jajeczka poza organizm ludzki umożliwia rozwój postaci larwalnej, gdyż może się ona rozwijać tylko w obecności tlenu i wilgoci, w temperaturze poniżej 36 stopni C. Rozwój jajeczka przebiega początkowo w ziemi lub wodzie (przez 30-40 dni). Dojrzałe jajeczko i zawarta w nim larwa mogą w naszym klimacie zachować zdolność do inwazji, czyli zakażenia człowieka, przez 2-5 lat. W bardzo wielu krajach fekalia ludzkie używane są do nawożenia gleb. Praktyka ta sprzyja rozprzestrzenianiu się zarówno tego pasożyta, jak i wielu wielu innych. Ludzie zarażają się połykając jaja glisty wraz z zanieczyszczonym pożywieniem. W przewodzie pokarmowym człowieka larwy opuszczają jaja i rozpoczynają długą wędrówkę po ciele swego żywiciela, która kończy się w jelicie cienkim. Początkowo z przewodu pokarmowego dostają się do naczyń krwionośnych. Ponieważ do dalszego rozwoju potrzebują tlenu, z prądem krwi przechodzą przez serce do płuc, gdzie przedostają się przez pęcherzyki płucne do układu oddechowego (ten etap zakażenia glistami ludzkimi najczęściej objawia się wysoką temperaturą, kaszlem, przy masowych zakażeniach może też rozwijać się zapalenie płuc). Larwy w płucach dwukrotnie linieją, a kiedy osiągną 2 mm długości, ponownie zaczynają wędrówkę w górę dróg oddechowych (przez oskrzeliki, oskrzela, krtań) aż do tchawicy. Podrażniają nasz przełyk by zostać połkniętymi. Trafiają następnie do żołądka, a stamtąd do jelita cienkiego, gdzie bytują i żywią się częściowo strawioną zawartością. Głownie pasożyt ten żywi się nabłonkiem niszczonej ściany jelita i substancjami zawartymi w treści jelitowej. W jelicie cienkim człowieka Ascaris lumbricoides może przeżyć od 1 do 1,5 roku. Po mniej więcej 2 miesiącach życia od zakażenia zaczynają w jelicie rozmnażać się płciowo (dojrzałość płciową żeńskie osobniki glisty ludzkiej osiągają w ciągu 60-80 dni od dnia zakażenia i wówczas rozpoczynają składanie jaj). Podczas swej wędrówki larwy mogą uszkodzić poważnie płuca i inne tkanki żywiciela. Czasami powodują perforację jelita, co zazwyczaj kończy się zapaleniem otrzewnej. Częstość występowania glistnicy (choroby wywoływanej przez glisty ludzkie) w Polsce przez różnych badaczy jest oceniana od 1 do 18 procent, a w niektórych populacjach nawet 40-50 procent. Uważa się, że glistnica – podobnie jak owsica – częściej dotyczy dzieci. Być może związane jest to z dziecięcym zwyczajem trzymania palców przy ustach oraz niewyrobieniem przyzwyczajeń higienicznych. Reakcja człowieka na zakażenie glistą ludzką zależy od intensywności inwazji pasożytniczej oraz od osoby wrażliwej gospodarza. Czasem już jedna glista wywołuje przykre, a nawet poważne objawy w postaci np. uporczywej pokrzywki lub zaburzeń nerwowych. Zdarza się jednak, że człowiek zupełnie nie odczuwa obecności kilkudziesięciu glist, a przypadkowe ich ujawnienie przyjmuje ze zdziwieniem. Objawy chorobowe w przebiegu zakażenia glistą ludzką są zależne od okresu inwazji. W związku z tym wyróżnić możemy trzy etapy: * okres wędrówki larw * okres objawów i komplikacji wynikających z zaburzeń w normalnej ich wędrówce oraz * okres obecności dojrzałej glisty w jelicie. W pierwszym okresie dominują różne reakcje i objawy alergiczne, którym towarzyszy przeważnie zwiększona liczba eozynofilów w krwi obwodowej. W okresie wędrówki larw występują objawy uszkodzenia wątroby, śródbłonków naczyniowych, ścian pęcherzyków płucnych, połączone z krwawieniami i odczynami zapalnymi. Zabłąkane larwy mogą niekiedy usadowić się w różnych nietypowych dla glisty ludzkiej narządach, jak oko, ucho, mózg, wątroba, śledziona itp., gdzie po pewnym czasie otorbiają się tworząc tzw. guzki robacze. Szkodliwe działanie postaci dojrzałych polega głownie na zatruwaniu organizmu żywiciela produktami przemiany materii. Wśród najczęstszych skarg chorobowych podawanych przez zarażonych cierpiących z powodu glistnicy należy wymienić: wzmożoną pobudliwość nerwową, uporczywy ból gardła, zaburzenia snu, bóle w różnych obszarach brzucha (nie zawsze związane z jedzeniem), niedokrwistość, postępujące wychudzenie itp. Niekiedy w następstwie masowego wystąpienia zakażenia i skłębienia się glist w krótkim odcinku jelita lub przewodów żółciowych może dochodzić do objawów niedrożności przewodu pokarmowego lub żółtaczki mechanicznej. Bardzo rzadko, glistnica jelitowa może przebiegać bezobjawowo. W przypadku zachorowań, leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza. Oprócz specjalistycznych leków farmaceutycznych znane są reakcje nietolerancji przez glisty większych ilości świeżych porów, czosnku, pestek z dyni w diecie gospodarza i w konsekwencji opuszczania jego przewodu pokarmowego wraz z kałem. ... Ekspert Szacuny 97 Napisanych postów 2810 Wiek 40 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 16899 WŁOSOGŁÓWKA ZAKAŻA WŁOSOGŁÓWCZYCĄWłosogłówka ludzka (Trichocephalus trichiurus) – jest pasożytem jelita ślepego, rzadziej grubego. Ten robak ma cienkie nitkowate ciało długości 3-5 cm, dzięki temu może głęboko wnikać w błonę śluzową jelita, skąd trudno go usunąć. Występuje na wszystkich kontynentach, ale najchętniej w krajach o klimacie gorącym i wilgotnym. Wywołuje chorobę zwaną włosogłówczyca (trychocefaloza). Jak się zarażamy? Jaja włosogłówki wydalane z kałem nie wywołują od razu zarażenia. Muszą najpierw dojrzeć w wilgotnej i ciepłej glebie, a w ich wnętrzu powstać larwy. Człowiek zaraża się, spożywając produkty zanieczyszczone jajeczkami zawierającymi już rozwinięte larwy. W zarażeniu pośredniczą muchy, które przenoszą jajeczka z larwami z odchodów i gleby na produkty spożywcze. Innym ogniskiem zarażeń jest „ droga brudnych rak”. Objawy inwazji robaka Przy małej intensywności inwazji pasożytów zazwyczaj nie występują widoczne objawy. Toteż w co 4-tym przypadku zarażenie układu pokarmowego włosogłówką przebiega bezobjawowo. Włosogłówki żywią się krwią. Może to doprowadzać do zapalenia wyrostka robaczkowego, anemii i chorób wrzodowych przewodu pokarmowego. Przy większej ilości pasożytów pojawiają się biegunki, niekiedy śluzowo-krwawa, bóle w jamie brzusznej, spadek masy ciała, anemia. Mogą pojawiać się objawy skórno alergiczne oraz: brak apetytu, rozdrażnienie, bezsenność, bóle głowy, osłabienie. Profilaktyka Jaja tego pasożyta są bardzo odporne na niekorzystne czynniki atmosferyczne - zachowują zdolność do zarażania przez ok. 5 lat. Toteż w celu uniknięcia zarażenia należy dokładnie myć jarzyny i owoce (zwłaszcza w krajach tropikalnych), przestrzegać higieny osobistej, ochraniać gleby i wody przed zanieczyszczeniem odchodami ludzkimi oraz tępić muchy. Leczenie włosogłówczycy Włosogłówczycę leczy się pyrantelem, albendazolem. 1 2 3 4 5
Fot: gstockstudio / Pasożyty są obecne w organizmie co trzeciego mieszkańca Europy! Każdego roku zabijają 14 milionów osób na świecie. Do zakażenia pasożytami dochodzi najczęściej w wyniku niewłaściwej higieny, spożycia zakażonego jedzenia lub wody. Pasożyty ludzkie, podobnie jak pozostałe pasożyty, są organizmami żerującymi na innych organizmach, które wykorzystują do zdobywania pokarmu. Pasożyty towarzyszą człowiekowi od zawsze, zgodnie z danymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) pasożytami zaraziło się ponad 4,5 miliarda ludzi w ciągu ostatnich 10 lat, a 99,9% ludzi posiadających domowe zwierzęta jest nosicielami pasożytów. Na szczęście nie wszystkie pasożyty zagrażają życiu i zdrowiu. Rodzaje pasożytów ludzkich Wyróżnia się dwa rodzaje pasożytów atakujących ludzi: pasożyty zwierzęce (stanowią zdecydowaną większość) i pasożyty roślinne. Poza tym ludzkie pasożyty dzieli się na wewnętrzne (obecne we wnętrzu organizmu) oraz zewnętrzne (żyjące na powierzchni ciała). Najczęstszymi wewnętrznymi pasożytami ludzkimi są: pierwotniaki (zwykle lamblie), płazińce (głównie tasiemce i przywry) oraz obleńce (glisty ludzkie, włosienie, owsiki). Pasożyty ludzkie: pierwotniaki Pierwotniaki pasożytnicze są niewielkimi jednokomórkowymi organizmami, które zazwyczaj nie stanowią zagrożenia życia dla osoby zakażonej. Nie jest jednak wykluczone, że pierwotniaki mogą wywołać groźne choroby (śpiączki, lambliozę, malarię, toksoplazmozę, czerwonkę, rzęsistkowicę). Najczęstszymi pierwotniakami są lamblie. Zgodnie z różnymi szacunkami, lamblią jelitową jest zarażone ok. 10% dorosłych Polaków i od 25% do 50% dzieci w Polsce. Ten rodzaj pierwotniaka żeruje najczęściej w jelicie cienkim, dwunastnicy, a nawet w pęcherzyku żółciowym i drogach żółciowych. Objawami są najczęściej liczne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (biegunki naprzemian z zaparciami, obfite stolce o cuchnącym zapachu), a także niedokrwistość z powodu niedoboru żelaza, osłabienie, spadek masy ciała, krótkotrwałe gorączki, wysypki alergiczne, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, trądzik. W rzadkich przypadkach lamblie obecne w organizmach nie powodują żadnych niepokojących objawów. Zobacz film: Dyskusja między hematologiem a diagnostą żywej kropli krwi. Źródło: 36,6. Pasożyty ludzkie: obleńce Obleńce są robakami o obłej budowie, większość z nich stanowią nicienie. Najczęściej atakują jelita, w których potrafią się utrzymywać przez stosunkowo długi czas za sprawą umiejętności wykonywania energicznych ruchów. Najpopularniejszym obleńcem i jednocześnie pasożytem ludzkim w Polsce jest owsik. Zdaniem niektórych polskich epidemiologów, owsiki są obecne u 17% dorosłych i 38% dzieci w kraju. Największymi skupiskami zakażonych na owsiki są żłobki, przedszkola i domy dziecka. Owsiki żerują najczęściej w jelicie grubym, jelicie cienkim, rzadziej w okolicach odbytu i pochwy. Zarażenie owsikami, podobnie jak w przypadku innych pasożytów, jest skutkiem niewłaściwej higieny (zwłaszcza miejsc intymnych), niemycia rąk przed jedzeniem, a także niemycia jarzyn i owoców przed spożyciem. Chorobą wywołaną przez owsiki jest owsica, a jej objawy zależą od intensywności inwazji pasożytów i wrażliwości osoby zarażonej. Pozostałymi obleńcami, które często występują w ludzkich organizmach, są glisty ludzkie oraz włosienie. Glista ludzka jest jednym z największych pasożytów żyjących w ludzkim ciele, a rozmiary dorosłego osobnika sięga nawet 35 cm. Do zakażenia glistnicą w Polsce dochodzi stosunkowo rzadko. Szacuje się, że dotyka ona od 1% do 18% Polaków. Glista ludzka występuje najczęściej w glebie i pożywieniu. Objawami glistnicy wywołanej żerowaniem pasożytów są również: reakcje alergiczne, bóle gardła, nadpobudliwość nerwowa, zaburzenia snu, bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia. Zobacz film i dowiedz się skąd się biorą pasożyty w ciele człowieka Zobacz film: Pasożyty - jak się ich pozbyć? Źródło: 36,6. Włosienie żerują w jelitach i łatwo się nimi zarazić, jedząc nieprzebadaną dziczyznę, a także zakażone mięso świń. Objawami zarażenia larwami włośnia (włośnicy) są najczęściej: gorączka, nudności, wymioty oraz bóle mięśni. Później nierzadko dochodzą także obrzęki twarzy, uczucie osłabienia wraz z wysoką gorączką. Pasożyty ludzkie: płazińce – rodzaje, objawy Do zakażenia płazińcami (zwłaszcza tasiemcami oraz przywrami) dochodzi poprzez kontakt z zakażoną wodą. Szczególnie niebezpieczne pod kątem ryzyka zakażeń są jeziora, stawy i rzeki. Choroba, podobnie jak w przypadku pozostałych zarażeń pasożytami, objawia się najczęściej nudnościami, bólami brzucha i wymiotami. Oczyszczanie organizmu z pasożytów – badania, leczenie W przypadku podejrzenia zakażenia pasożytami warto wykonać badania. Najczęstszymi metodami diagnozy pasożytów ludzkich, w zależności od podejrzewanego o inwazję gatunku, są analiza kału oraz zdecydowanie bardziej skuteczne badania krwi. Oczyszczanie organizmu z pasożytów trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy. W terapii stosuje się najczęściej leki paraliżujące układ nerwowy pasożytów, umożliwiające likwidację ich przyczepności w jelitach (gdzie żerują najczęściej). W trakcie leczenia zalecana jest odpowiednia dieta. Zobacz film: Pasożyt w ciele człowieka. Źródło: Dzień Dobry TVN
Meleks dołączył: 2016-06-07 postów: 451 2018-07-29 08:50 Co polecacie sprawdzonego na oczyszczanie z toksyn? Chlorelle stosowałem i nie było po niej widać efektu. Bardziej celuje w jakieś ziółka. Arukado dołączył: 2018-06-28 postów: 516 2018-08-03 23:02 Widzę, że jednak nie warto stosować tej algi. Sam się zastanawiam nad kuracja doustną EDTA i NAC. Chętnie wysłucham opinii. Hiacynta99 dołączył: 2018-02-26 postów: 27 2018-08-04 11:34 A metoda Gersona? Ktos stosował? knknkn dołączył: 2016-12-05 postów: 327 2018-08-04 11:52 Czy te toksyny grzyba potrzebują metali dwuwartościowych żeby EDTA stosować. Cały magnez z jelit zniknie i inne metale nawet wapń chyba. moyra3 dołączył: 2016-11-09 postów: 879 2018-08-05 00:41 chlorelli czy spiruliny nie powinno się przyjmowac przy różnych infekcjach bakteryjnych np spiruliny nie nalezy przyjmowac przy infekcji chlamydią, ponadto chlorella jest obecnie raczej zatruta no nie kazdemu służy z naturalnych sorbentów: świeżo mielone siemię lniane - trzeba samemu zmielić, zalac wrzątkiem i po wystudzeniu wypić, babka płesznik - zalewamy ją letnią lub chłodną wodą, bentonit, ornityna, węgiel aktywowany - najlepszy, karob, enterosgel, zeolit - ale ten z za granicy i w wyoskiej cenie bo tańsze są nic nie warte bo obciązone metalami cięzkimi z ziół oczyszczających - krwawnik, bratek polny, ostrożeń wielowarzywny, owoc jałowca, liść brzozy, liść jeżyny, liść porzeczki, pokrzywa, łopian, tatarak, kłącza perzu z cięższych i przeciwzapalnych - tarczyca bajkalska, rdestowiec japoński, ashwagandha, lukrecja wątroba - karchoch, piołun glistnik dziurawiec kwiatostan kocanek mniszek oregano (lebiodka)cykoria podróżnik i jeszcze wiele innych ze środków bójczych - citrosept i nalewka z pestek cytrusów, olejek oregano, czosnek i macerat czosnkowy oraz nalewka z czosnku, czarnuszka, tymianek, rozmaryn i wiele innych nawet amol moyra3 dołączył: 2016-11-09 postów: 879 2018-08-05 00:42 przy chelatacji lepiej nie stosować edta doustnie jesli już to dożylnie, i suplementowac nalezy bazową czwórkę magnez właśnie polecam bloga Którędyprosto Arukado dołączył: 2018-06-28 postów: 516 2018-08-12 19:45 A czy węgiel sprawdzi się jeśli cierpi się na zaparcia?? Czytałem, że nie można go długo stosować. moyra3 dołączył: 2016-11-09 postów: 879 2018-08-13 07:05 Jak masz zaparcia to siemie lniane, błonnik, jabłka, ananas pestki papai. Węgiel jeszcze leki pasozyty Prazykwantel Iwermektyna Zentel Albendazol Vermox Mebendazol Yomesan Niklozamid Metronidazol. Przeciw grzybicy: Itrakonazol Orungal Flukonazol Gryzeofulwina Doksycyklina Ketokonazol Nystatyna Amfoterycyna B massagewarsaw@